ترجمه مقاله و پروژه های دانشجویی

ترجمه تخصصی انگلیسی به فارسی مقاله و متن, در رشته های مدیریت, اقتصاد و حسابداری

نویسنده : sinister
تاریخ : دوشنبه 29 شهریور 1395 03:51 ق.ظ


راه تجویز داروها: (Rout of Drug Adminiustration)

چها راه عمده تجویز دارو عبارت اند از:

  •  خوراکی( Enteral)( جذب داروها از قسمت های مختلف دستگاه گوارش)
  •  تزریقی(Parenteral): زیر پوستی، عضلانی، وریدیو داخل نخاعی.
  • (Pulmonary) ریوی 
  • (Topical) موضعی 
 راه خوراکی( Enteral)
یکی از معمول ترین روش تجویز داروها از طریق خوراکی است. این روش تجویز هرچند سالم، مطمئن و 
اقتصادی است ولی تغیرات دستگاه گوارش حاصل از غذا، هیجنات و فعالیت های فیزیکی جذب داروها را 
نامطمئنو کند می کند.داروها در دستگاه گوارش از چند محل جذب می شوند.
جذب دهان: از انجا که فضای دهان درای لایه ی نازك سلولهای پوششی، عروق خونی فروان و PH اسیدی 
کم است، لذا مفدار کمی از داروها از این مسیر جذب می شوند. ترشح بزاق و مخلوط شدن با داروها جذب 
بعضی از آنها را تسهیل می کند. بخشی از مخاط دهان که در جذب خوراکی داروها اثر دارند شامل زیر زبانی 
و قسمت داخل گونه ها است. د روش زیر زبانی، دارو در ناحیه ی زیر زبان گذاشته می شود تا در بزاق حل 
شدهو جذب شود( مثل نیتروگلسیرین ). در این روش جذب سریع استو اثر دارو زود ظاهر می شود(2 دقیقه). 

د روش داخلی گونه قرص بین دندانو سطح داخلی گونه ها قرار اده می شود(مثل بعضی هورمون هاو آنزیم 
ها) که نتیجتاً دارو سریع جذب شده و بدون گذشتن از کبد مستقیماً وارد گردش خون می شود.روش دیگر 
جویدنی است.
جذب معده ای: : هرچند که معده درای عروق خونی زیاد است و سطح گسترده ای دارد ولی از نظر جذب 
داوها حائز اهمیت نیست. زمان باقی ماندن دارو در معده جهت جذب به PH دارو حرکت معده بستگی دارد.
معده داری PH اسیدی( حدود 1/4 ) استو داروهای اسیدی مثل فنوباربیتال واسپرین در انجا غیر یونیزه باقی 
مانده و جذب می شوند. مورفین و کنین از داروهای بازی هستند که در معده یونیزه شده و به مقدار کمی 
جذب می شوند. تعداد زیادی از این داروها خاصیت بازی ضعیف درند و در نتیجه د روده که محیط قلیایی 
دارد جذب می شوند. برخی از این داروها بعد از ورود به معده یا روده توسط اسیدکلیدریک (پنی سلین – G) 
، انزیم های گوارشی(انسولین)و یا سایر آنزیم ها مثل منوآمینواکسید از(اپی نفرین،دوماپین) تجزیه می شوند.با 
کندی سرعت تخلیه معده جذب داروها کاهش می یابد، به این دلیل است که داروها ر اغلببا معده ی خالی، 
به همراه آب جهت فرستادن دارو به محل جذب د روده مصرف می کند. بعضی از داروها که محرك معده 
هستند همراهبا غذا مصرف می شوند.
جذب روده کوچک: روده ی کوچک با پرزهای زیادی که دارد، یک سطح وسیعی برای جذب فراهم می 
آورد. جذب داروها اغلب در قسمت بالای روده کوچک انجام می شود. محتویات روده درای PH قلیایی (7
تا 8) است که به مقدار زیاد بر روی جذب داروهای بازی غیر یونیزه اثر می گذارد. افزایش حرکت روده ناشی 
از اسهال یا مصرف مسهل ها موجب کاهش زمان در معرض قرار گرفتن دارو و مخاط روده شده و جذب را 
کاهش می دهد.
جذب رکتال: جذب سطح رکتوم خیلی زیاد نیست ولی جذب دارویی به دلیل وجود عرق زیا در انجا صورت 
می گیرد. یکی از مزایای این روش ان است که بخشی از دارو( حدود 50 درصد) بعد از جذب از راست روده 
از کبد عبور نمی کند.
 راه تزریقی(Parenteral)
تزریق زیرپوستی(Subcutaneous):

یک دارو ممکن است در زیر پوست یعنی در بافت پیوندی و یا چربی هایی که دقیقاً زیر درمیس قرار دارند، 
تزریق شود. این روش تزریق بیشتر در داروهایی است که محرك بافت نیستند، چون در غیر این صورت موجب 
درد، نکروز و پوست ریزی می شوند. سرعت جذب دارو کم است و گاهی اوقات یک حالت ذخیره دارو 
فراهم می اورد. برای تزریق حجم زیاد باید به همراه دارو آنزیم هیالورونیداز به کار برد.
تزریق درون ماهیچه ای(Intramascular):
بعضی از داروهای ابی، درون ماهیچه های اسکلتی تزریق می شوند، جذب در این روش به دلیل وجود عروق 
خونی زیاد سریع تر از روش زیر پوستی است.
تزریق وریدی(Intravenous):
تزریق وریدی علی رغم مستقیم بودن ولی خطرناك ترین راه به حساب می اید. در این روش تزریق، چون دارو 
مستقیماً به خون تزریق می شود، لذ اثر فارماکلوژیک سریعی به وجود می اورد. داروها را باید به اهستگی 
تزریق کرد تا از وقوع عوارض جلوگیری شود. تزریق وریدی داروهای روغنی و انهایی که کاملاً محلول 
نیستند، صحیح نیست.
تزریق نخاعی(Intrathecal):
در این روش دارو مستقیماً در فضای زیر عنکبوتیه نخاع به منظور گذشتن از سد خونی – مغزی تزریق می شود. 
خیلی داروها قدرت ورود به مایع مغزی – نخاعی را درا نیستند و یا به مقدار خیلی کم جذب این ناحیه می 
شوند. زمانی که اثر سریع یک دارو مورد نیاز باشد، مثل بی حسی نخاعیو یا درمان عفونت حاد سیستم اعصاب 
مرکزی از این روش استفاده می شود.
تزریق اپی دورال(Epidural):
این راه تجویز عبارت است از کاربر دارو به وسیله ی یک کاتتر کوچک به فضای اپی دورال در اطراف ماده 
ی خاکستری. تجویز مواد شبه تریاك(Opioids) از این راه در حال افزایش است.
تزریق داخل شریانی(Intrarterial):

یکی از راه های اختصاصی است که برای ایجاد غلظت زیا دارو در مواضع خاص، مثل اندام دچار سرطان، از 
ان استفاده می شود.
راه ریوی (Pulmonary)
ریه ها به علت درا بودن سطح گسترده برای جذب و همچنین شبکه ی مویرگی غنی در اطراف کیسه های 
هوایی یکی از روش های مهم مصرف دارو هستند. برای مصرف گاز بیهوشی( نظیر هالوتان) و گازهای درمانی 
مثل متسع کنده های برونش( نظیر سالبوتامول)و بعضی از انتی بیوتیکها از این روش استفاده می شود. علاوه بر 
این بعضی از داروها که به سرعت تبخیر می شوند( نظیر امیل نیتریت)و یا انهایی که به صورت قطرات ذره بینی 
محلول( نظیر مشتقات ارگو) هستند، از این راه به کار می روند.
راه موضعی (Topical)
جذب داروهای موضعی که بر روی پوست و یا غشای مخاطی سایر اندام ها به کار می رود، نسبتاً سریع است. 
کاربرد داروها بر روی پوست اغلب برای اثر موضعی است ولی بعضی از ترکیبات محلول در چربی از سد 
پوست عبور کردهو اثر سیستمیک به وجود می اورد( مانند پماد نیتروگلسیرین).

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر